Autikracht: begeleiding op maat, presentaties en voorlichting.

Kwetsbaar autisme

  Gepost op   door   Geen reacties

Kwetsbaar afhankelijk van omstandigheden

Vorig jaar, in groep 7 ging het heel goed met mijn jongste met Asperger. Hij zat goed in zijn vel, was rustig en behoorlijk stabiel. Ook ging de sociale interactie met zijn klas best goed.

Dit jaar, in groep 8, is alles heel veel anders. En dan besef je weer hoe kwetsbaar iemand met autisme is.

Kwetsbaar voor veranderingen

Juist omdat het vorig jaar zo goed met hem ging durfden we het dit jaar aan om ons huis te koop te zetten. Iets wat we al een tijdje wilden.

Huis

Maar toen werd het huis heel snel, binnen een paar weken verkocht. Dat was heel fijn, maar dus ook een hele grote verandering. Niet alleen voor hem, maar ook voor ons als ouders is het een grote verandering. En als wij niet helemaal stabiel zijn betekent dat voor hem dus ook een minder stabiele en rustige basis.

School

Naast die grote verandering ging het ook niet goed op school. Al vanaf dag 1 voelde het niet zo goed en ook daarna lukte het niet om hem weer goed op gang te krijgen.

Daarbovenop werd ook nog zijn meester ziek en kwam er naast de vaste juf een vervangster. Vervangen is al lastig, maar bij een klas vervangen die al wat rommelig is en waar een aantal kinderen extra aandacht nodig hebben (en is dat niet in iedere klas zo met het Passend Onderwijs?) is dat eens zo lastig. Zijn omgang daarmee maakte hem meer kwetsbaar voor pestgedrag van anderen.

Gezin

En dan heeft zijn broer ook nog een vriendin. Echt heel erg leuk, maar dat betekent ook dat zijn broer anders doet en is. En er is vaak een ander iemand in ons huis. Hoe leuk ook, dit is nog een pijler die voor hem anders en dus onstabiel is.

Kwetsbare basis

Dus hoe goed het ook ging, als er basisveiligheden wegvallen is het weer heel duidelijk hoe kwetsbaar iemand met autisme is. En hoe afhankelijk van zijn omgeving. Dat kan problemen tot gevolg hebben.

Die kwetsbaarheid uitte zich o.a. in slechtere punten, meer terugtrek gedrag in digitaal speelgoed, sneller huilen, sneller boos en gefrustreerd, maar ook sneller bang. En dat laatste uitte zich in ’s nachts diverse lampen aan op de slaapkamer, muziek aan tijdens het slapen en steeds weer naar beneden komen, na slaaptijd, met allerlei excuses.

Ook wil hij niet meer ’s avonds meewandelen met de hond (want het is dan buiten donker), heeft hij meer ruzie met zijn broer, wordt heel snel boos, is snel beledigd en gaat bij ieder kleinigheidje de discussie aan, enz.

Dus wat nu?

  1. Praten

De verhuizing gaat door, dus een enorme verandering, maar bv. praten over de voordelen zeiden hem vrij weinig. Ook gesprekken op school over de onrust daar brachten te weinig verbetering.

Daarbij vindt een kind met autisme het doorgaans ook behoorlijk lastig om te verwoorden wat hem dwarszit. Dus gaat dat alleen maar meer borrelen in dat hoofd.

Soms, en dus ook nu, forceer ik daarom een gesprek. Forceer ik dat hij uitspreekt wat hem dwarszit. Dus tijdens een wandeling met de hond ging ik vragen stellen en bleef ik doorvragen. Dat was best moeilijk voor hem. Niet best moeilijk, maar heel erg moeilijk! Maar daarna merkte hij dat het praten al een beetje had geholpen. De ergste druk was van zijn hoofd. Hij leert zo ook dat (soms en bij de juiste personen) je kwetsbaar opstellen kan helpen.

  1. Doorvragen op school

Een paar dagen daarna hebben we samen een (korte) mail naar school geschreven. (Tip van mijn schoonzus) Niet alleen naar zijn meester en juf, maar ook naar de directie.

Hierin verwoordde hij zelf heel goed wat hem dwarszat. Hij zei ook dat het teveel was. Teveel dingen die tegelijkertijd niet goed gingen. Maar ook zeiden we wat wel goed ging en fijn was op school én wat we als mogelijke ‘oplossingen’ zagen.

Dat uiten bracht ook al wat rust.

  1. Gesprek met meester

Daarna is er een uitgebreid gesprek op school geweest. Een paar oplossingen werden meteen afgeschoten, en de onrust zal grotendeels blijven omdat hij in groep 8 zit (veel herhaling, meer uitstapjes, kamp, de musical, enz), maar hij heeft nu wekelijks een persoonlijk gesprek met de meester en kan naar een stilteplek op school. Net als toen hij in groep 4 zat. (Het lijkt soms ook alsof we weer op dat niveau zitten wat zijn frustraties betreft.) En ook in de klas proberen ze meer rust te creëren.

  1. Vertrouwd raken met de middelbare school

We zijn ook al een paar keer gaan kennismaken met de middelbare school, gelukkig bevalt dit hem heel goed. Weer meer uitdaging, heel gevarieerd aanbod en veel structuur. Dit jaar zullen we ook een warme overdracht afspreken. Dat wil zeggen dat de huidige leerkrachten en wij als ouders en de middelbare school persoonlijk overleg over hem hebben. Dit wordt ook wel een grote verandering, maar wel 1 waar hij zich op verheugd.

En na al die intense begeleiding kreeg ik op die school weer even een reminder dat hij ook veel wél kan. Doordat we samen een vogelhuisje moesten timmeren 🙂 Dus nu ook weer loslaten waar het kan. Hem weer zelfvertrouwen geven en zelf laten zoeken naar oplossingen.

  1. Vertrouwd raken met het nieuwe huis

Door in het nieuwe huis op bezoek te gaan en hem te betrekken bij de plannen raakt hij al wat vertrouwd en wordt het minder eng allemaal. Ook gaan we niet in discussie over de verhuizing. We erkennen dat het moeilijk is voor hem, maar het is wat het is. Ook die duidelijkheid en zekerheid biedt veiligheid.

  1. Voorlichting

Daarnaast hebben we met zijn broer en zijn vriendin een lang gesprek gehad. Hoe nu om te gaan met hem? Ook hebben we een basis voorlichting over autisme aan zijn vriendin gegeven. Die voorlichting gaat zich ook voortzetten en is belangrijk omdat zij nu ook een belangrijk aandeel in zijn leven heeft en in ons gezinsleven. De kennis over autisme bij zijn omgeving is, mijn inziens, echt heel belangrijk.

  1. Afleiding

Afleiding door internet kan natuurlijk best, maar het moet niet de spuigaten uitlopen. Hoewel hij nu helemaal fan is van Jochem Myjer en die shows constant bekijkt. Helaas zijn zijn shows allemaal uitverkocht, anders was dat natuurlijk een super leuke afleiding.

Hij beweegt echter weinig tot niet uit zichzelf en kan niet echt sporten bij een regulier clubje (vanwege toch die lastige sociale interactie), dus is het aan ons als ouders om hem toch van die bank af te krijgen.

Wandelen met de hond staat daarom vast op de planning, naast diverse klusjes, maar we zijn ook gaan joggen met z’n vieren. Hij vindt het nog gezellig ook, mits we het maar duidelijk en op tijd aankondigen.

  1. Externe hulp

Fijn om als autismespecialist zoveel te weten en ervaring te hebben en mijn kinderen zoveel te kunnen helpen, maar soms is het beter om even wat extra hulptroepen in te schakelen. Dus die aanvraag ligt er. Even wat extra handvaten en externe ogen die meekijken. Bovendien heeft zo’n beginnende puber er misschien ook wat baat bij om af en toe tegen iemand anders te kunnen klagen over zijn moeder 😉

9. Samen sterk

En waar ik bij anderen in de begeleiding makkelijker de humor erbij betrek is het bij mijn eigen zoon in zijn pre-pubertijd toch een stukje lastiger, blijkbaar, om niet vooral geïrriteerd te doen als hij zich niet kan houden, of zich niet wenst te houden aan de diverse (white board, IPad, telefoon) planningen.

Gelukkig is zijn vader daar handiger in dan ik. Altijd in voor een grapje om het allemaal wat luchtiger te maken, of bv. een briefje bij zijn boterhammen voor school te stoppen om hem ergens aan te herinneren. En dat werkt vaak natuurlijk veel beter.

Over het algemeen lijken de ingezette maatregelen wel wat meer rust te bieden. Ook op school gaat het weer wat beter en hij is over het algemeen vrolijker, rustiger en minder snel bang en/ of boos. Gelukkig. Nog een paar weken en dan gaan we verhuizen…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.